1 วันที่ไม่ได้ใช้โทรศัพท์มือถือ

เมื่อวานวันวันแรกที่เราไม่ได้เอาโทรศัพท์มือถือติดตัวเลย และถือได้ว่า 90% ของวันนั้นไม่ได้แตะมือถือเลย มีการหยิบมาใช้บางหน่อยๆตอนเช็คข้อความจาก Line และ Twitter ประมาณ 1-2 ครั้ง ตอนเที่ยงและเย็นๆ ที่เหลือเราก็โทรศัพท์มือถือจะเอาใส่ไว้ในกระเป๋าทำงาน

ผลปรากฎว่า เป็นอีกหนึ่งวันที่รู้สึกมีความสุขดี เพราะไม่ต้องคอยกังวลว่า ใครจะส่งอะไรมา หรือต้องไปตามอัพเดทอะไรใน Newsfeed/Timeline ของ social media ต่างๆ

ปกติถ้าเรามีโทรศัพท์มือถืออยู่ในกระเป๋ากางเกง มันจะเหมือนมีอาการแบบว่า อยากจะหยิบมันขึ้นมาดู หรือ บางครั้งก็คิดว่ามันสั่นเอง แล้วหยิบมันขึ้นมาดู แต่พอยกขึ้นมาดูก็ไม่มีไร แล้วก็เข้าไปเล่น Facebook Twitter Line ต่อ ทั้งๆที่จริงๆแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะเล่นมันเลย

แต่พอได้เล่นมันปุ๊บ บางทีก็ยาวเลย ไถๆหน้าจอไปเรื่อย จนบางครั้งก็เป็นชั่วโมง

เลยมีความรู้สึกว่า การที่เราเอาโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบมันมาเล่น มันเหมือนเป็นการใช้แบบ Passive คือ เป็นไปตามจิตใต้สำนึก เราไม่ไ้ดอยากใช้มันจริงๆ แต่อยากหยิบขึ้นมาดูอัพเดท แต่พอเอาไว้ไกลๆ มันเหมือนจะต้องใช้แบบตั้งใจใช้มากขึ้น ใช้เพราะมีธุระที่จะต้องใช้จริงๆ เช่น โทรออกหรือรับสาย หรือค้นหาข้อมูลที่ต้องการ

พอเราไม่ได้ใช้ เราก็รู้สึกว่าเสียเวลาน้อยลง และอยู่กับปัจจุบันมากขึ้น ไม่ไปอ่านดราม่า หรือ ข้อความไร้สาระให้มันวุ่นวาย เพราะถ้าเรื่องไหนที่มันเป็นประเด็นสำคัญของสังคมจริงๆ เดี๋ยวก็มีคนมาเล่าให้เราฟังเองแหละ แล้วค่อยไปหาข้อมูลอ่านแบบจริงๆจังๆอีกที ไม่ใช่ไล่อ่านตาม Timeline แบบ Passive อีกแล้ว

ถือได้ว่าเป็นอีกวันที่อยู่กับปัจจุบัน และมีความสุขเพิ่มขึ้นอีกนิดนึง…

แสดงความคิดเห็นได้เลยฮะ

แสดงความคิดเห็นได้เลยฮะ :