ชีวิตขาดการโฟกัส

วันนี้อยากจะเขียนอะไรที่อยากเขียน อาจจะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องงานมากนัก แต่เป็นการเขียนที่เกี่ยวกับชีวิตของเราซะมากกว่า

จริงอยู่ที่ไม่ว่าปีไหนๆเราก็อยากจะทำอะไรมากมายเหลือเกิน ทั้งถ่ายรูป ทั้งท่องเที่ยว ทั้งเรียนรู้อะไรใหม่ๆ แต่เรากลับไม่ได้ทำสิ่งต่างๆเหล่านั้น อันเนื่องจากเรามีไอเดียที่เยอะเกินไปจนไม่ได้จดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากพอ มันเลยทำให้เกิดการผลัดวันประกันพรุ่ง ไม่ได้ทำซะที

เหมือนกับเราอยากได้โน่นได้นั่นได้นี่เต็มไปหมด แต่สุดท้ายเราก็ไม่ซื้อ เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็น แต่ความคิดดังกล่าวมันก็มาวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา จนทำให้เราไม่มีเวลาไปจดจ่อกับสิ่งสำคัญอื่นๆที่ควรจะต้องใส่ใจ

นิสัยต่างๆที่เราอยากจะทำ ก็ทำยังไม่สำเร็จ เพราะเรามัวแต่ไปคิดว่าจะทำนิสัยโน่นนี่ มากเกินไป จนไม่ได้จดจ่อกับนิสัยๆเดียวให้มันเป็นนิสัยให้ได้ซะก่อน เลยไม่สำเร็จซักที สุดท้ายก็มาเป็นเหมือนเดิม

สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับเราในช่วงเวลาที่ผ่านมา ทำให้เรารู้ว่า การที่เราไม่ได้ใส่ใจ หรือจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มันมากพอแล้ว มันก็จะทำให้ทำสิ่งนั้นไม่ได้อย่างประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างนิสัย การทำงาน การพัฒนาตัวเอง และอื่นๆ

ที่เขียนนี่ก็เพราะอยากจะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นในอนาคตนะ ทั้งในเรื่องการเขียนบล๊อกนี่ก็เหมือนกัน อยากจะพัฒนาการเขียน แต่บางทีก็เหมือนกับการเขียนระบายอารมณ์ไปซะมากกว่าการตั้งใจเขียน

ปล. บ่นๆไปงั้นแหละ เดี๋ยวค่อยมาอ่านวันหลังจะได้รู้ว่า ตัวเองเป็นยังไงในช่วงเวลานี้

แสดงความคิดเห็นได้เลยฮะ

แสดงความคิดเห็นได้เลยฮะ :