ความเรียบง่าย

ช่วงหลังๆมานี่ มีความรู้สึกว่า ถ้าอยากมีชีวิตที่มีความสุขจริงๆ เราต้องการอะไรที่มันเรียบง่ายขึ้น

เมื่อก่อนอยากทำไปหมดเลย ไม่ว่าจะเป็นเปิดร้านกาแฟ อยากขยายกิจการของครอบครัว อยากทำนู่น อยากทำนี่เต็มไปหมด

แต่เดี๋ยวนี้ พอได้ลงมือทำเข้าจริงๆ การทำอะไรหลายๆอย่าง การครอบครองอะไรหลายๆอย่าง มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการเลยแฮะ มันเหมือนกับว่า พอเราได้ครอบครองมันมากขึ้น เราก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้น อยากให้มันเป็นอย่างนี้มากขึ้น

แล้วพอมันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด เราก็รู้สึกเฟล รู้สึกไม่มีความสุขไปกับมันอีก

หลังๆมานี่เลยฝึกตัวเองให้ต้องการอะไรน้อยลง ครอบครองของสิ่งต่างๆให้น้อยลง จากเมื่อก่อนโทรศัพท์รุ่นใหม่ๆออก ก็ต้องเปลี่ยนทุกปี แต่ตอนนี้ไม่ละ เปลี่ยน 3-4 ปีครั้งนึง

อยากได้คอมพิวเตอร์ อยากได้ iPad ใหม่ เดี๋ยวนี้ก็ยังมีความรู้สึกอยากอยู่นะ แต่ก็ไม่ได้มากเท่าเมื่อก่อนแล้ว

เหมือนเราพยายามจะลด จะตัดทอนสิ่งที่เราครอบครองให้มันน้อยลงไป เพื่อที่เราจะได้กลับมารู้สึกเรียบง่าย รู้สึกตัวตนที่แท้จริงของเรา โดยปราศจากสิ่งปรุงแต่งรอบข้าง

ถ้าเป็นอย่างนั้นได้จริงก็คงจะทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้นอีกเยอะเลย

ปล. ถึงแม้ว่าตอนแรกจะยังไม่ได้อยากมีลูกหรอก เพราะช่วงก่อนหน้านี้ก็สนใจในด้านนิพพานในพระพุทธศาสนา เคยคุยกันเล่นกับนุ่นว่า ถ้าเรามีลูก เราคงจะไปถึงจุดนั้นไม่ได้แน่ๆ เพราะเราคงรัก คงห่วงลูกเรา จนทำให้ไม่สามารถปล่อยวางจากสิ่งที่อยู่ภายนอกได้

แสดงความคิดเห็นได้เลยฮะ

แสดงความคิดเห็นได้เลยฮะ :