เป็นคนไม่กล้าตัดสินใจ

จากการที่ได้ฟังความคิดเห็นของคนรอบข้างขึ้นมาคนหนึ่ง ทำให้เรารู้ตักเองว่า เป็นคนไม่ค่อยกล้าตัดสินใจ ไม่รู้ว่าเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง แต่ว่าเท่าที่ลองสังเกตุตัวเองดู มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เพราะว่า เรามักจะเลื่อนการตัดสินใจทั้งด้านการทำงานและในเรื่องส่วนตัวออกไป เพราะกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์โน่นนี่เกิดขึ้น (ทั้งๆที่มันเป็นการคิดไปเอง) ที่กล่าวมานี่ถือว่าเป็นนิสัยเสียที่สมควรที่จะถูกแก้เป็นอย่างมาก

ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น เราไม่กล้าตัดสินใจที่จะไปกินข้าวร้านหนึ่ง เพราะกลัวว่า คนในครอบครัวจะไม่อยากกิน ทั้งๆที่ก็ยังไม่ได้ถามเค้าเลยว่า อยากไปกินมั้ย? แต่กลับคิดไปเองไปครึ่งนึงแล้ว

ส่วนตัวอย่างการตัดสินใจช้าเรื่องการทำงานก็คงเป็นเรื่องข้อมูล เพราะเราเป็นพวกที่ ถ้าไม่มีข้อมูลครบหรืออย่างน้อย 80 – 90% เราจะยังไม่ตัดสินใจ ซึ่งมันจะทำให้อะไรๆคืบหน้าไปช้ากว่าที่มันควรจะเป็น

จำได้ว่าเคยอ่านในหนังสืออะไรซักอย่างนี่แหละ เขียนไว้ประมาณว่า ถ้าเรามัวแต่รอให้ข้อมูลครบ ป่านนั้นคู่แข่งก็ลงมือทำอะไรต่อมิอะไรไปแล้ว มันทำให้เราช้ากว่าที่ควรจะเป็น เมื่อคิดอะไรก็ควรจะทำเลย เชื่อในสัญชาติญาณของตัวเอง ไปเลย

เอาจริงๆมันก็เป็นเรื่องที่พูดง่าย แต่ทำยากนะ แต่การที่เรามีสมาธิ จดจ่อกับปัจจุบัน มันก็สามารถช่วยได้ในระดับนึง  ช่วยเตือนสติตัวเองอยู่ว่า ตอนนี้เรากำลังดีเลย์การตัดสินใจออกไป เพื่ออะไร แล้วผลที่ตามมาของการเลื่อนครั้งนี้ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เมื่อนึกถึงมันได้แล้ว ก็จะกลับมาคิดตัดสินใจ และลงมือทำทันที เพื่อไม่ให้นิสัยเสียนี้ยังคงอยู่

วันนี้ตอนเช้าก็เกิดความอึดอัดใจขึ้นมาอีกครั้ง เพราะว่า ติดต่อนุ่นไม่ได้ ทำให้ตัดสินใจไม่ได้ว่า จะออกไปกินข้าวเอง หรือทำอะไรในช่วงเช้าดี เพราะว่ากลัวว่านุ่นจะไม่มีคนไปกินข้าวด้วย และนุ่นก็ตื่นมาทำงานบ้านแต่เช้า และขอไปหลับในช่วงสายๆ ซึ่งก็เป็นช่วงเวลาที่เรากำลังจะออกบ้านพอดี ตอนแรกก็อึดอัด เพราะไม่รู้ว่าจะตัดสินใจยังไงดี จะรอให้นุ่นตื่นแล้วค่อยออกบ้านไปรับ หรือจะออกไปหาไรทำก่อนเลย ถ้านุ่นไม่ตามมาค่อยไปหาอะไรกินเอง

สุดท้ายก็เลือกอย่างหลัง เพราะว่าไม่อยากอยู่บ้าน ไม่อยากรอ อยากทำอะไรที่อยากทำมากกว่า ซึ่งก็คือการออกมาเขียนบล๊อกที่กำลังอ่านอยู่นี่ไง

เมื่อตัดสินใจได้ ทุกอย่างที่ตามมามันก็เริ่มจะคลี่คลายมากขึ้น ก็คือ ไม่ต้องไปพะวง คิดไปเองอยู่ที่บ้านว่า นุ่นจะให้ไปรับกี่โมง หรือจะไม่กินข้าวด้วย

นี่เป็นแค่ตัวอย่างของการตัดสินใจในเรื่องส่วนตัวง่ายๆ ซึ่งเรายังต้องคิดมากขนาดนี้เลยในการตัดสินใจที่จะทำอะไรซักอย่าง หากเป็นสมัยก่อนตอนเด็กๆ เราคงจะไม่คิดมากขนาดนี้ เราคงคิดจะทำอะไรก็ทำเลย แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่มา ดำรงตำแหน่งในด้านการบริหาร การคิดแค่ตัวเองบางทีมันก็อาจจะไม่ใช่เรื่องดี มันเลยทำให้เราคิดมากขึ้นอีกระดับนึง และทำให้เรากลายเป็นเป็นคนตัดสินใจช้าไปโดยไม่รู้ตัว แต่ก็นั่นแหละ เราก็น่าจะ balance มันได้ดีกว่านี้

อย่างไรก็ตาม ก็จะพยายามฝึกตัวเองในเรื่องของการตัดสินใจเพิ่มขึ้น เพราะไม่อยากให้การตัดสินใจช้ามาเป็นสิ่งที่คอยทำลายหรือบั่นทอน productivity ทั้งในเรื่องของการทำงานและเรื่องส่วนตัว

อยากจะฝึกการตัดสินใจในการเล่น DotA2 ด้วยการเปลี่ยนบทบาทหน้าที่ จากการเล่นตัว Support มาเป็นเล่น Carry หรือ Snowball เพื่อให้มีบทบาทกับเกมเยอะมากขึ้น เราคิดว่า การฝึกการตัดสินใจจากเกมนั้น อาจจะช่วยให้เราตัดสินใจในชีวิตประจำวันได้ดีขึ้น เนื่องจากต้องตัดสินใจในหลายๆเรื่องภายในเวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมง ยกตัวอย่างเช่น

  • การตัดสินใจจะไปฆ่า Roshan
  • การตัดสินใจปัก Ward ในเกม ว่าจะปักแบบ Offensive หรือแบบ Defensive
  • การตัดสินใจกด Black King Bar เพื่อที่จะ initiate battle ในเกมหรือกดเพื่อเอาตัวรอด
  • การตัดสินใจ teleport ลงป้อม เพื่อไปช่วยเหลือเพื่อน
  • การตัดสินใจนำ Courier ไปซื้อของ

ยกตัวอย่างมาแค่นี้ก็พอจะเห็นภาพ  ภายในเวลาของเกมไม่กี่ชั่วโมง อาจจะต้องมีการตัดสินใจสำคัญๆ ที่มีผลต่อความได้เปรียบของทีมที่มีผลต่อการแพ้ชนะของเกมได้จำนวนมากมาย ถ้าเราฝึกฝนเรื่องการตัดสินใจให้เฉียบแหลมขึ้น แล้วนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ ว่าเราตัดสินใจแบบนี้ไปทำไมและผลของมันออกมาเป็นอย่างไร มันน่าจะทำให้เรารู้จักการวิเคราะห์สถานการร์ได้ดีขึ้น และนำมันมาปรับปรุงใช้ในการตัดสินใจในชีวิตประจำวันได้ดีมากขึ้น และอาจะทำให้เราทำธุรกิจได้ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่นี้ก็เป็นได้

พอๆๆ วันนี้เขียนบ่นแค่นี้พอละ เหมือนจะยาวละ หะหะ