ช่วงปรับตัวหลังการมีลูก

มีลูก มันก็น่ารักดีนะ แต่สงสัยเราอยู่ในช่วงปรับตัวอยู่ เราเลยรู้สึกไม่ค่อยสนุกกับชีวิตแบบนี้เท่าไหร่ ชีวิตแบบที่ทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับลูก ไม่สามารถกำหนดตารางเวลาเป็นของตัวเองได้ Continue reading “ช่วงปรับตัวหลังการมีลูก”

เขียนอะไรก่อนนอน

อยากบ่นอะไรก่อนนอนซักหน่อยวันนี้…

อยากรีเซตตัวเอง พรุ่งนี้เช้าอยากตื่นมาแล้วรู้สึกเหมือนเป็นคนละคน อยากละทิ้งอดีต ละทิ้งความไม่สบายใจ ละทิ้งความสูญเสียแล้วเริ่มใหม่ทุกสิ่งทุกอย่าง

ช่วงที่ผ่านมาเจออะไรหนักๆมามาก ถึงแม้จะไม่หนักสำหรับคนอื่น แต่ในสมองของเรามันหนักมากเหลือเกิน อยากจะพัก อยากจะหยุดก่อน หยุดคิด หยุดไม่สบายใจ อยากนอนอยู่เฉยๆ อยากไปเที่ยวพักผ่อนคนเดียวซักสองสามวัน

ไม่ว่าเราจะเคยเป็นอะไร เจ็บปวดอะไรแค่ไหนมาก่อน วันพรุ่งนี้ขอให้มันหมดไป ขอให้เป็นวันใหม่ที่ดี ขอให้นุ่นมีความสุข ขอให้ครอบครัวพ่อแม่พี่น้องน้าตายายมีความสุข ขอให้หมีหมารักเรา ขอให้หมีหมาที่จากไปไปเกิดในภพภูมิที่ดีๆ ขอให้โลกสงบสุข

 

ชีวิตขาดการโฟกัส

วันนี้อยากจะเขียนอะไรที่อยากเขียน อาจจะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องงานมากนัก แต่เป็นการเขียนที่เกี่ยวกับชีวิตของเราซะมากกว่า

จริงอยู่ที่ไม่ว่าปีไหนๆเราก็อยากจะทำอะไรมากมายเหลือเกิน ทั้งถ่ายรูป ทั้งท่องเที่ยว ทั้งเรียนรู้อะไรใหม่ๆ แต่เรากลับไม่ได้ทำสิ่งต่างๆเหล่านั้น อันเนื่องจากเรามีไอเดียที่เยอะเกินไปจนไม่ได้จดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากพอ มันเลยทำให้เกิดการผลัดวันประกันพรุ่ง ไม่ได้ทำซะที

เหมือนกับเราอยากได้โน่นได้นั่นได้นี่เต็มไปหมด แต่สุดท้ายเราก็ไม่ซื้อ เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็น แต่ความคิดดังกล่าวมันก็มาวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา จนทำให้เราไม่มีเวลาไปจดจ่อกับสิ่งสำคัญอื่นๆที่ควรจะต้องใส่ใจ

นิสัยต่างๆที่เราอยากจะทำ ก็ทำยังไม่สำเร็จ เพราะเรามัวแต่ไปคิดว่าจะทำนิสัยโน่นนี่ มากเกินไป จนไม่ได้จดจ่อกับนิสัยๆเดียวให้มันเป็นนิสัยให้ได้ซะก่อน เลยไม่สำเร็จซักที สุดท้ายก็มาเป็นเหมือนเดิม

สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับเราในช่วงเวลาที่ผ่านมา ทำให้เรารู้ว่า การที่เราไม่ได้ใส่ใจ หรือจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มันมากพอแล้ว มันก็จะทำให้ทำสิ่งนั้นไม่ได้อย่างประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างนิสัย การทำงาน การพัฒนาตัวเอง และอื่นๆ

ที่เขียนนี่ก็เพราะอยากจะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นในอนาคตนะ ทั้งในเรื่องการเขียนบล๊อกนี่ก็เหมือนกัน อยากจะพัฒนาการเขียน แต่บางทีก็เหมือนกับการเขียนระบายอารมณ์ไปซะมากกว่าการตั้งใจเขียน

ปล. บ่นๆไปงั้นแหละ เดี๋ยวค่อยมาอ่านวันหลังจะได้รู้ว่า ตัวเองเป็นยังไงในช่วงเวลานี้